گفتاری پیرامون امر به معروف و نهی از منکر

واجب فراموش شده


امر به معروف و نهی از منکر، عبارتی است که این روزها با شنیدن آن شاید تنها چیزی که به ذهن نمی رسد، یک واجب دینی است و پیشتر از این معنی، معانی دیگری نظیر دخالت، فضولی، اول خودت را درست کن، به شما چه مربوط، لا اکراه فی الدین و در برخی موارد فحش و ناسزا و کتک کاری در ذهن تداعی می شود. در این میان تلاش نهادهای ذیربط و در راس همه این ها، ستاد احیای امر به معروف و نهی از منکر که وظیفه احیای این فریضه را در جامعه دارد، نمودی در جامعه نداشته است.


واجب فراموش شده

می دانیم امر به معروف دارای سه مرتبه است، قلبی، زبانی و استفاده از زور که از این سه مرتبه، دو مرتبه اش(قلبی و زبانی) وظیفه فردی و یک مرتبه آن (توسل به زور) در زمان وجود حکومت اسلامی بر عهده حکومت می باشد.
با اندک نگاهی به پیرامون خود، بدون نیاز به کار آماری و تحقیقاتی خاصی در می یابیم که با گذشت زمانی قریب به دو دهه از تاسیس این نهاد احیاگر عملا نه تنها این واجب در میان مردم احیا نشده بلکه غریب تر از گذشته، هدف تیر شبهات بعضا دم دستی نیز قرار گرفته است. سوالی که اینجا مطرح می شود این است که در این میان نقش ستاد احیاء امر به معروف و نهی از منکر چیست؟
اگر بررسی اندکی حول این ستاد انجام دهیم، با ساختمانی مواجه می شویم، که با شهرداری بر سر مالکیتش درگیری دارد، امور جاریش را اعم از رانندگی و شستن اتومبیل گرفته تا منشی گری و در برخی موارد نادر کار کارشناسی، توسط سربازان ناراضی امریه ای به انجام می رساند و مهم ترین کارهای سازمانی اش خلاصه می شود در برگزاری همایش ها، چاپ کتاب، چاپ و توزیع پلاکارد در یوم الله 22 بهمن، چاپ و توزیع کارت پستال با موضوع امر به معروف و نهی از منکر، مصاحبه های ساختگی و غیر ساختگی و تخصیص آنتن صدا و سیما در ایام محرم و هفته امر به معروف و نهی از منکر. البته یکی دیگر از امور شاخص و شاید بتوان گفت تنها بخش موثر و قابل دفاع این ستاد تصمیم در راه اندازی هسته های امر به معروف و نهی از منکر صنفی، دانشگاهی و استانی است که در برخی شهرهای نمونه و کوچک به صورت پایلوت به اجرا در آمده و نگارنده اطلاع دقیقی از نتایج و آثار و برکات آن ندارد.
فی الجمله آنچه از برون و اندرون این ستاد بر می آید، عبارت است از یک رخوت سازمانی با پویایی و خلاقیت نزدیک به صفر که خود درگیر منکرات بسیاری است و بارقه امیدی در ذهن دغدغه مندان عرصه امر به معروف و نهی از منکر ایجاد نخواهد کرد.
آمر به معروف و ناهی از منکر،  در پیکره جامعه اسلامی، به مثابه سیستم دفاعی بدن در مقابل حملات بیرونی می باشد. از این حیث خط مقدم جبهه  مقابله با تهاجم فرهنگی دشمن در اختیار آمران به معروف و ناهیان از منکر قراردارد. عدم تقویت این خط حیاتی جبهه جهاد فرهنگی باعث می گردد تا انواع آلودگی های فکری و انحرافات عقیدتی در میان جامعه اسلامی شایع شود. تنگ نمودن عرصه برای بروز و ظهور منکرات در جامعه که کلیدی ترین خصیصه امر به معروف و نهی از منکر در مقابله با تهاجم فرهنگی است، امروز به صورت معکوس و توسط ناقلین منکرات و مبتلایان به رذایل اخلاقی در جامعه در حال وقوع است، به گونه ای که نه فقط عرصه را بر آمران به معروف و ناهیان از منکر تنگ می نماید(با برخورد منفی، هتاکی و بعضا ضرب و شتم)، بلکه فضا را برای آمران به منکر و ناهیان از معروف در جامعه فراهم می نماید.
سریع المشاهده ترین عارضه این اتفاق همین به فراموشی سپردن این عنصر دفاعی و واجب دینی در جامعه اسلامی است. به نحوی که امروزه در برخی شهر ها آمر به معروف نه تنها از سوی آحاد جامعه مورد حمایت قرار نمی گیرد، بلکه به چشم یک مقصر، یا فرد هنجار شکن دیده می شود.
هدف قرار گرفتن این واجب دینی توسط دشمنان با طرح شبهات گوناگون و مخل آزادی جلوه دادن آن، دنیا طلبی و رفاه زدگی جامعه، تجربه اقدامات قهری خارج از چارچوب شرع در گذشته، یله سازی مقوله فرهنگ و عدم اهتمام بر یک برنامه جامع فرهنگی در دولت های پس از جنگ و اقداماتی نظیر گشت ارشاد که به علت عدم اطلاع از مصادیق اخلال در امنیت فرهنگی، کمبود نیروی آموزش دیده و متعهد و دخالت سلایق فردی هرگز طرح موفقی نگردید، و مسائلی از این دست باعث گردیده تا جامعه ما دچار بیماری همه گیری به نام بی تفاوتی گردد.
اما برای برون رفت از این مهلکه(و به واقع فضای مهلک) چه باید کرد؟
1- در اصل هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، به مقوله امر به معروف و نهی از منکر اشاره شده است. این امر ظرفیت بالایی برای ورود مجلس شورای اسلامی به این مبحث را ایجاد می نماید، البته هر از چند گاهی این اهتمام در مجالس مختلف برای بررسی این موضوع دیده شده ولی نتایج عملی این امر هرگز در سطح جامعه مشاهده نگردیده است، نخستین ضرورت ورود جدی مجلس  به این مبحث و بهره گیری از نظر کارشناسان و متخصصان جهت تنظیم یک طرح همه جانبه ناظر بر اقدامات دولتی و فردی در این زمینه و تصمیم گیری ملی  و پیگیری تا حصول نتیجه آن می باشد.(البته پیشنهاد می شود این طرح به عنوان یکی از اجزای یک طرح کلان تر با موضوع جنگ نرم در مجلس طرح و قانونی در این خصوص تصویب گردد.)
2- تشکیل گروه های مردمی با محوریت و نظارت مساجد(روحانیون آموزش دیده در دوره های تخصصی تربیت آمرین به معروف و ناهیان از منکر)  و استفاده از خلاقیت های فردی در کنار آموزش تئوری و عملی افراد جهت احیای فریضه امر به معروف  و نهی از منکر در جامعه (تشکیل گروه های مشابه در دانشگاه ها)
3- ورود حوزه های علمیه به مقوله تدوین متون آموزشی و  تخصیص محتوای آموزشی در سنین پایه به صورت عملیاتی و ضربتی به همراه تبلیغات گسترده رادیو و تلویزیون جهت معرفی سیمای مترقی این فریضه در عرصه اجتماع و تشویق  و آموزش نونهالان و نوجوانان برای حضور فعال در این عرصه
4- برگزاری اردوهای جهادی درون شهری با حضور افراد آموزش دیده جهت تغییر فضای غالب شهر بالاخص در اماکنی که چهره منکرات در آن ها نمایان تر است مانند برخی بوستان ها و سینماها
5- تعامل با اصناف و اتحادیه های صنفی و اداره نظارت بر اماکن عمومی برای بازگشت به رسالت دینی خود و مقابله با مظاهر منکرات و انتشار آن در فضای واحد های صنفی از طریق نظارت گسترده تر در برخی مراکز خرید مشخص
6- ایجاد محدودیت حقیقی ارائه خدمات به ویژه در ادارات دولتی و نهادهای وابسته به عاملین به مصادیق بارز منکر در جامعه
7- ایجاد فضای حمایت اجتماعی از آمرین به معروف و ناهیان از منکر با استفاده از ظرفیت مساجد و فضای پررنگ حضور آمرین به معروف و ناهیان از منکر در محلات برای کاهش عرصه بروز منکرات


امر به معروف و نهی از منکر     ستاد احیا     واجب فراموش شده                                
نام شما:


ایمیل شما:
نظر شما:



حدیث روز
الحذر الحذر، فولله لقد ستر حتی کانه قدر غفر ؛ هشدار هشدار! به خدا سوگند چنان پرده پوشی کرده که پنداری تو را بخشیده است. نهج البلاغه؛ حکمت 30:امیر المومنین علی علیه السلام
نظر سنجی

نظر شما در مورد طرح جدید و گرافیک واحه چیست؟؟

عالی
خوب
متوسط
ضعیف
مشاهده نتایج