وضعیت پذیرش معروف و منکر در جامعه

یک آمر خوب یک آمر مرده است


واقعیت این است که در جامعه ما عده ای نه پذیرش معروف را دارند، نه عامل به معروف را و نه آمر به معروف را. برای آن ها انسان مومن خوب یک انسان مومن مرده است. برای آن ها خلیلی شهید بهتر است از خلیلی که در خیابان های شهر با مظاهر نفاق این حضرات در جنگ باشد. برای این افراد بوی تعفن گناه در جامعه خوشایند تر از رایحه الهی امر به معروف و نهی از منکر است.


یک آمر خوب یک آمر مرده است

چند هفته گذشته خبری مبنی بر برگزاری یک تجمع اعتراضی نسبت به وضعیت حجاب در کشور، دهان به دهان گردید و بلافاصله پس از انتشار خبر برگزاری آن، سیل پیامک ها و شایعات درباره لغو این تجمع یا عدم صدور مجوز برای برگزاری آن با سرعت خاصی پخش شد. در این میان رسانه های ارزشی آنگونه که باید نسبت به اطلاع رسانی صحیح درخصوص این تجمع اقدامی ننمودند و از دیگر سو رسانه های حامی دولت این تجمع را حرکتی در راستای مخالفت با دولت ارزیابی و آن را محکوم کردند.

دامنه تطهیر و تقبیح این تجمع ساده اما در مرز بازی های رسانه ای اصولگرا و اصلاح طلب باقی نماند و بین اقشار مختلف مردم  و مسئولین ،موجی از اظهار نظر های مختلف در این باره شکل گرفت. عده ای بر اساس وظیفه شرعی خود به حق برگزاری چنین تجمعاتی را از مصادیق امر به معروف و نهی از منکر دانسته و برای حضور در آن اعلام آمادگی نمودند، از سوی دیگر استاندار تهران در اقدامی که حمایت رسانه های حامی دولت را همراه داشت، برخلاف نص صریح اصل 27 قانون اساسی، برگزاری این تجمع را غیر قانونی و فاقد مجوز اعلام نمود. همزمان با همین موضوع، مرکز مدیریت حوزه های علمیه طی بخشنامه ای حوزه های علمیه را از حمایت و پیش بینی تسهیلات حضور طلاب در این تجمع بازداشت تا اتفاق عجیب دیگری در تایید غربت فریضه امر به معروف و نهی از منکر و اهتمام مسئولان به حرکت در خلاف جهت منویات امام خامنه ای رقم بخورد.

با تمام این احوالات، تجمع در روز و ساعت مقرر تشکیل می شود و به شهادت شاهدان عینی هرگز از مرز یک حق طلبی دیندارانه فراتر نرفته و وارد عرصه های سیاسی دیگر نمی شود اما همین تجمع آرام حق طلبانه توسط نیروی انتظامی البته به آرامی و پس از مذاکره ای کوتاه با برگزار کنندگان پراکنده می گردد و صدای بوق و ناقوس کینه رسانه های حامی فتنه، همان ها که در ایام آشوب های خیابانی، توهین به مقدسات مزدوران غرب را فریاد مردم خداجو نامیدند؛ بلند می شود که تجمع بدون مجوز در حمایت از حجاب و عفاف برگزار شد...

در این میان چیزی که بیش از همه توجه انسان را به خود جلب می نماید، نمایان شدن سیرت برخی افراد در مواجهه با یک اقدام حق طلبانه است. برخی بنا به تکلیف و وظیفه شرعی در این مراسم حضور یافته یا از این اقدام حمایت بعمل می آورند. عده دیگری از هیچ کوششی برای برهم زدن این تجمع و ناموفق بودن آن فرو گذار نمی کنند. از هجمه و طرح شبهه بر علیه این تجمع در رسانه هایشان تا دست بردن به اقدامات سیاسی برای لغو و عدم برگزاری این تجمع. یک عده دیگر هم در این میان گیج و گنگ هستند و با بهانه هایی که گروه دوم به دست آنها می دهند از زیر بار مسئولیت دینی و اجتماعی فرار می کنند.

اما به راستی برگزاری یک تجمع بر علیه یک منکر علنی و یک گناه شایع و همه گیر در جامعه که کمترین کاری است که یک عده انسان مومن می توانند انجام دهند، چرا باید برای عده ای چنین تکان دهنده و هراس آور باشد؟ چرا نباید صدای ایمان در گوش پایتخت یک کشور اسلامی شنیده شود؟ چرا عده ای از مخالفت با معصیت کاران می ترسند؟ آیا جز این است که برای منافع چند روزه دنیایشان نگران هستند یا خودشان تا گردن در منجلاب این معاصی فرورفته اند؟

واقعیت این است که در جامعه ما عده ای نه پذیرش معروف را دارند، نه عامل به معروف را و نه آمر به معروف را. برای آن ها انسان مومن خوب یک انسان مومن مرده است. برای آن ها خلیلی شهید بهتر است از خلیلی که در خیابان های شهر با مظاهر نفاق این حضرات در جنگ باشد. برای این افراد بوی تعفن گناه در جامعه خوشایند تر از رایحه الهی امر به معروف و نهی از منکر است.


امر به معروف و نهی از منکر     آمر و ناهی     شهید خلیلی                                
نام شما:


ایمیل شما:
نظر شما:



حدیث روز
الحذر الحذر، فولله لقد ستر حتی کانه قدر غفر ؛ هشدار هشدار! به خدا سوگند چنان پرده پوشی کرده که پنداری تو را بخشیده است. نهج البلاغه؛ حکمت 30:امیر المومنین علی علیه السلام
نظر سنجی

نظر شما در مورد طرح جدید و گرافیک واحه چیست؟؟

عالی
خوب
متوسط
ضعیف
مشاهده نتایج