یکی می مرد ز درد بی نوایی...

رژه کالاهای لوکس


از وقتی بحث خرید کالای داخلی توسط رهبری مطرح شد، رنگ و بوی جامعه هم تغییر کرد، برخی از کسبه که تا به حال جنس ایرانی خودشان را با دروغ خارجی بودن می فروختند، حالا در پاسخ سوال خریدارانی که طالب جنس ایرانی اند با افتخار می گویند: ساخت ایران.. اما در مقابل برخی مسئولین انگار عادت به دهن کجی به سیاست های کلان نظام و رهبری کرده اند.


رژه کالاهای لوکس

از همان روزهای بعد از سخنرانی رهبر انقلاب در این باره، شاهد افزایش چشم گیر بیلبوردها و تبلیغات تلویزیونی محصولات خارجی به طور معناداری بوده ایم.اما در کنار این دهن کجی های مسئولین، جولان جوانک های مست غرور با ماشین های میلیاردی، عینک های آفتابی، ساعت ها و موبایل های چند ده میلیونی در خیابان های شهر و خود نمایی میوه های خارجی با رنگ و لعاب های اشرافی و قیمت های چند ده هزار تومانی در میوه فروشی ها در کنار دیگر مظاهر تجمل در صدا و سیما و زندگی روزمره، منظره قبیحی را به وجود آورده که به زندگی اقشار کم در آمد و متوسط و به آرمان های انقلاب اسلامی دهن کجی می نماید.

چندی است سریالی از تلویزیون در حال پخش است که به موضوع ژاپن در زمان جنگ می پردازد. صرف نظر از عناصر دراماتیک  سریال، در آن نکات بسیار جالبی در خصوص اتحاد مردم و همدلی بین آن ها در ایام جنگ به چشم می خورد. نحوه صرفه جویی کردن، پرهیز از رفاه و تجمل و فداکاری یک جامعه در حال جنگ در آن به نحو احسن به چشم می خورد. چیز هایی که خاطرات فداکاری های مردم ایران را در 8 سال دفاع مقدس زنده می سازد. اما نکته دقیقی در این یادآوری به چشم می خورد. مردم ژاپن پس از جنگ رو به جنگ دیگری آوردند به نام سازندگی. آن ها به گواه مستندات، تا مدت ها فقط و فقط از تولیدات داخلی و حتی شخصی خود استفاده می کردند و برخی حتی بدون مزد در کارخانه ها به کار مشغول بودند تا کشور ویران شده خود را بازسازی نمایند.

اما ما چه کردیم. آن کسانی که با دروغ های خود جنگ را با آن وضعیت به پایان برده و جام زهر را به امام خوراندند، دروغی دیگر را در عرصه اجتماع به مردم خوراندند.دروغی با نام: جنگ تمام شد.

در واقع در آن روزها جنگ تمام نشده و تازه جنگی بزرگتر آغاز گردیده بود اما صاحبان تفکر سرمایه محوری، نیاز به مردمی انقلابی با روحیه انقلابی و با سازندگی انقلابی در کشور را مانع تحقق اهداف خود می دیدند و این شد که از تمام ظرفیت های تبلیغی کشور، هم نوا با تهاجم فرهنگی(فاز بعدی جنگ تحمیلی) رفاه طلبی و مسابقه تجمل را در جامعه به راه انداختند. من به خوبی هجوم تلویزون های رنگی Multi system و ویدیو های پیشرفته را به بازار کشور به خاطر دارم. هم نسلان من سیر تحول و تجهیز خانه های کوچک و با صفا را به رقابت افزایش متراژ برای پر شدن از پرده ها و مبلمان آنچنانی به خاطر دارند. هم نسلان من به خاطر دارند که در دوران به اصطلاح سازندگی با هدف اقتصاد آزاد، با سرمایه ملت چه چیزهایی وارد مملکت گردید که نه تنها پیشرفتی برای کشور در عرصه صنعتی به دنبال نداشت بلکه عامل فساد فرهنگی و دوری از ارزش های انقلابی نیز گردید.

و امروز حال جامعه ما خوب نیست. شکاف و دهنه های که در جامعه ایجاد شده زشت است و زشت تر از آن، تغییر مبنای ارزش گزاری افراد و ورود جامعه به مسابقه تجمل و فخر فروشی است. جامعه ای که هدف تحریم های سنگین است، جامعه ای که هدف دشمنی های استکبار است، اینچنین به دست خود و از درون خود، گرفتار سرطان مصرف گرایی و تجمل گردیده است. در این میان دست هایی هم هستند که دیگر پشت پرده کار نمی کنند. امروز مظاهر تجملات یا با مجوز این دولت و آن دولت وارد می شوند و شده اند و یا به صورت قاچاق و صد البته منظور از قاچاق، عبور دادن این کالا ها از کوه کمر ها نیست، بلکه منظور ورود سهل تر و رسمی تر از کالاهای عادی و اساسی از مبادی ورودی کشور است، متنها به قید رشوه و زد وبند.

 

آیا شما باور می کنید، مثلا انگور استرالیایی بدون خط و خشی که در مغازه ای خودنمایی می کند، ته یک چمدان وارد کشور شده باشد؟ آیا سهم عمده بازار تلفن همراه را که کالای قاچاق به خود اختصاص می دهد، از ته جیب مسافران به بازار روانه شده است؟

آیا ساعت های چند ده میلیونی که بیلبورد های مناطق مفرح نشین پایتخت را از آن خود کرده اند، بدون خروج ارز از مملکت تهیه شده اند؟ آن هم در این شرایط ارزی کشور!!

آیا گمان می کنید، سیگار قاچاق که با سلامت مردم ما بازی می کند،از تونل های زیرزمینی وارد کشور می شود؟

این روزها هم که شاهکار آقایان خاص به اوج خود رسیده و مرزهای کشور را  برای واردات چندهزار تن میوه بدون مجوز با بولدوزر تخریب می کنند و صدای کسی هم شنیده نمی شود...

از این دست سوالات و سخن ها بسیار است و متاسفانه مردم ما به بحث های بی فایده درون تاکسی و صف نان عادت کرده اند و هیچ کس در پی مطالبه این حقوق از مسئولینی که بعضا از همین طریق فربه شده اند نیست. تا نهضت مطالبه عمومی این حقوق از قوا به صورت فراگیر تحقق نپذیرد و تا زمانی که بازگشت به ارزش های اسلام و انقلاب مطالبه ای عمومی نباشد. همین است که همین است!

پی نوشت:راهکار عملیاتی: نگارنده پیشنهاد تشکیل هسته های انقلابی مطالبه مردمی را برای اعاده حقوق ملت و یاری رهبر انقلاب که حقا در این میدان مبارزه تنها مانده را به کلیه دلسوزان می نماید. این کمیته ها می توانند در فضاهای محله ها و با پیگیری افراد متعهد و دلسوز با حساسیت به پیگیری مطالبات مردم و احقاق حقوق آن ها بپردازند.


فساد اقتصادی     واردات بی رویه     اختلاف طبقاتی     کالای لوکس                            
Reply
no
0
yes
1
مهدی بزرگ احمدی
1394/03/25 - 11:25
باید جوان ها دست به دست هم بدهند تشکل های انقلابی برای بازگرداندن انقلاب به مسیر صحیح باید تشکیل بشود. افراد این تشکل ها باید رویکرد تهذیب و مبارزه را توامان داشته باشند و به مبارزه با مظاهر فساد و تجمل در اطراف خودشان بپردازند. مهم ترین وظیفه در قدم اول برای این تشکل ها توجه به مشکلات مردم و آگاه سازی آن ها در حوزه محلات است

Reply
no
1
yes
0
مرتضی
1394/03/25 - 11:26
کار از کار گذشته مگه امام زمان بیاد همه چیز رو درست کنه

no
0
yes
1
1394/03/25 - 11:28
این حرف شما مثل این میمونه که آدم مهمون دعوت کنه بعد که مهمون اومد بگه بی زحمت حالا که اومدی بیا خونه رو هم تمیز کن و غذا هم بپز و ...
باید زمینه سازی کنیم من با نویسنده موافقم. باید کار تشکیلاتی فوری ضد فساد شروع بشه


نام شما:


ایمیل شما:
نظر شما:



حدیث روز
الحذر الحذر، فولله لقد ستر حتی کانه قدر غفر ؛ هشدار هشدار! به خدا سوگند چنان پرده پوشی کرده که پنداری تو را بخشیده است. نهج البلاغه؛ حکمت 30:امیر المومنین علی علیه السلام
نظر سنجی

نظر شما در مورد طرح جدید و گرافیک واحه چیست؟؟

عالی
خوب
متوسط
ضعیف
مشاهده نتایج