Wed 24 Sep - 17:58 نگاهی به طرح گشت موتوری انصار حزب الله

دغدغه های حزب الله

این روزها هیاهوی حرکت انصار الحزب الله تهران برای ورود به عرصه امر به معروف و نهی از منکر در جراید و سایت های موافق و مخالف پیچیده و البته بهانه ای شده برای تخریب چهره حزب الله در جامعه توسط کسانی که منتظر چنین فرصت هایی هستند.

امام صادق علیه و السلام می فرمایند: بر تو باد که براى خدا نسبت به مخلوقش خیر خواه باشى که هرگز خدا را بعملى بهتر از آن ملاقات نکنى. و فرمودند: هر که بامور مسلمین اهتمام نورزد مسلمان نیست‏.     ( أصول الکافی / ترجمه مصطفوى، ج‏3، ص: 239)

اینکه آیا اساسا باید برای امر به معروف در خیابان ها اردو کشی کرد و اعمال مردم را زیر نظر گرفت و هرجا منکری دیده شد مورد تذکر و نهی از منکر قرارداد یک بحث و فرهنگ سازی برای احیای امر به معروف و نهی از منکر و نهادینه سازی امر تشکر و تذکر بحثی دیگر است.

تا آنجا که از روایات و آیات مرتبط با امر به معروف بر می آید، بنا نیست افراد به بهانه امر به معروف در زندگی هم سرک بکشند یا رفتار یکدیگر را زیر نظر بگیرند. برای انجام آن تبلیغات و سر و صدا هم لازم نیست بلکه مطابق آموزه های دینی در بسیاری از موارد باید در خفا و خلوت صورت گیرد نه در سر کوی و جلوت.

آنچه از فرهنگ صحیح امر به معروف و نهی از منکر در تفکر اسلامی بر می آید، روحیه اصلاحگر و مشفق انسان مومن آمر به معروف و ناهی از منکر نسبت به خود و برادران و خواهران ایمانی است که با دغدغه سلامت و هدایت جامعه و البته فرد به فرد آن، وارد این میدان می شود.

طبیعتا انجام این واجب دینی نیز مانند سایر واجبات ریزه کاری ها و مقدمات واجبی دارد که از اهم آن علم به مصادیق منکر و معروف و علم به شرایط و شیوه های انجام امر به معروف و نهی از منکر است.

اما بدون شک شروع یک حرکت اجتماعی(و نه حزبی و دسته ای) برای احیای این امر بسیار پسندیده و لازم و برای جامعه امروز ما حیاتی می باشد لکن انجام حرکات اینچنینی با تبلیغات آنچنانی چه فایده و نتیجه ای را جز بدبین کردن مردم به جریانی به نام حزب الله خواهد داشت.

البته این مقاله سعی در تخطئه نیت و شخصیت طراحان این طرح را نداشته و ندارد لکن در پی ضرورت ها و محاسبه هزینه ها و فایده های اجرای چنین طرحی است.

اگر کمی از این ماجرا فاصله بگیریم و از چشم مردم به ماجرا نگاه نماییم، برخورد مردان موتور سوار با زنان بی حجاب خود به خود تصویری زننده در ذهن ها بر جای خواهد گذاشت. ضمن اینکه این سوال تکراری در ذهن جامعه نقش خواهد بست که آیا این مسئله حیاتی ترین مسئله فرهنگی کشور است یا خیر؟(که البته مسئله مهمی است ولی ریشه آن در خیابان ها نیست.)

عدم پاسخ مناسب در رفتار تشکلی مانند انصار حزب الله در مواجهه با این سوالات، این باور را در بهترین حالت در ذهن مردم محکم می نماید که حزب الله در موقعیت شناسی و شناسایی جبهه و دشمن واقعی دچار ضعف استراتژیک است(البته اگر این فعالیت به هیجانی بودن یا سیاسی بودن متهم نشود) و لذا حزب الله یک تشکل قابل اتکا و قابل همراهی و حمایت نیست.

این تغییر نگرش نسبت به حزب الله کم کم به از دست رفتن پایگاه های مردمی حزب الله در جامعه منجر شده و این خسارتی عظیم برای اسلام و انقلاب است.

حضور فعال و پرهیاهوی حزب الله در فعالیت های سیاسی و عدم حضور فعال یا حضور کمرنگ و غیر رسانه ای حزب الله در فعالیت های اجتماعی عام المنفعه، عدم پیگیری حقوق ضعیفان جامعه، عدم ورود به مبحث مبارزه با فساد اقتصادی و مشکلات معیشتی و عدم ارتباط گیری صحیح با جامعه با تعریف نابجای خطوط قرمز سبب شده تا حزب الله به جای ماهیت حقیقی و مقدس خود به یک حزب سیاسی با گرایش های خاص تنزل درجه پیدا نماید.

آیا در همین مقوله حجاب و عفاف، به جای پرداختن به زنان و دختران مردم در کوچه و بازار، نمی شود به مباحث مهمی مانند تولیدی ها و فروشگاه های تولید و عرضه لباس های هنجار شکن پرداخت؟ آیا نمی شود به این موضوع پرداخت که این میزان دیش ماهواره و رسیور که در تهران و دیگر شهرهای کشور به راحتی در دسترس خانواده ها قرار می گیرد و به طور مستقیم به غیرت و شرف و دین این مردم گلوله های مسموم شلیک می نماید، از کدام مبادی ورودی وارد کشور می شود و اینکه آیا این حجم عظیم را می توان پنهانی و از مرزهای غیر رسمی وارد نمود؟

آیا تا به حال به مقوله فساد ستیزی از سوی حزب الله، به صورت جدی و اصولی و با پیگیری تا حصول نتیجه پرداخته شده یا سعی گردیده است که از مفاسد اقتصادی برای گرو کشی های سیاسی استفاده شود؟

آیا با پدیده ربا خواری در بازار مقابله جدی شده است؟

آیا به مقوله اختلاف طبقاتی در تهران و پدیده مرفهین بی درد که بعضا از اقشار مذهبی جامعه هم هستند پرداخته شده؟

آیا دغدغه های فرهنگی رهبری معزز؛ امام خامنه ای مورد مداقه و کار عملیاتی قرار گرفته است؟

آیا تا به حال پای درد دل ضعفای جامعه نشسته و سعی در انعکاس صدای این قشر مظلوم که گاهی حتی حق حرف زدن را هم برای خود قائل نیستند، شده است؟

این سوالات بی پاسخ، و سوالات بسیاری مانند آنها اکنون به فاصله میان حزب الله و مردم تبدیل است؛ بدیهی است کار تشکیلاتی در راستای اهداف الهی امر پسندیده و مورد تاکید روایات می باشد لکن تشکیلات در متحد ساختن قلوب فرد فرد اجتماع و اعتصام مردم حول ولی الهی است که معنی پیدا می کند، نه دیوار کشیدن به دور خود و مرزبندی با آحاد جامعه.

به هر روی اجرای این طرح در صورتی ثمر بخش می تواند باشد که با همراهی مردم ملازم گردد و همراهی مردم در صورتی شامل حال این طرح می شود که دلسوز بودن طراحان برای مردم اثبات شده باشد.