Mon 18 Jan - 15:04 تدبیر واردات امید اشتغال را به باد می دهد

واااااااااااااااااااااااردات

به گزارش سایت آفتاب نیوز: رئیس کل بانک مرکزی با اعلام جزئیات آزادسازی 30 میلیارد دلار منابع بلوکه شده با اجرای برجام، گفت: ورود این میزان ارز به کشور منطقی نیست و تلاش می‌شود از آن برای واردات کالاهای مورد نیاز بهره گرفت.

دولت تدبیر و امید که تمام آمال و آرزو های خودش را به فرجام برجام بسته بود و بهانه اش برای نزدیک به سه سال بیکاری رفع نشدن تحریم ها بود، حالا با رفع شدن ظاهری تحریم ها پرده از ماموریت جدید خود برای آبادانی ایران برداشته است: واردات!!

جناب آقای سیف به عنوان رئیس کل بانک مرکزی که طبیعتا باید به برنامه ریزی سیاست های پولی و بانکی برای رونق تولید و افزایش اشتغال بپردازد ورود پول های بلوکه شده به کشور را به صلاح ندانسته و از به کارگیری این پول برای واردات خبر می دهد. با توجه به سابقه همه دولت ها بالاخص این دولت در واردات کالاهای اساسی، باید به زودی منتظر ورود کالاهای زیر و رفع مشکلات معیشتی قشر مرفه جامعه بود. قشری که طبیعتا معضل اشتغال و ازدواج و مسکن ندارد و درگیر مشکلات معیشتی نظیر موارد زیر است:

  1.  آدامس خارجی در طعم های متنوع
  2. ماشین های لوکس با حق انتخاب و تنوع مناسب برند
  3. میوه های آنچنانی که اسمش را هم نمی دانیم به همراه انگور استرالیایی و گلابی آمریکایی و پرتغال مصری و ..
  4. سنگ پای چینی
  5. غذای سگ و گربه
  6. لوازم آرایشی و بهداشتی
  7. کراوات
  8. غذای ماهی آکواریم
  9. ماهی آکواریم
  10. لوازم خانه و آشپزخانه
  11. پوشاک و کفش برند
  12. سنگ های گرانبها و جواهرات
  13. حیوانات خانگی
  14. انواع آب میوه
  15. ....(شما اگر پیشنهادی دارید در قسمت نظرات بفرمایید)

باید نشست و منتظر تحقق وعده های 100 روزه و 800 روزه دولت راستگویان در زمان پسا تحریم بود. دولتی که با رای کمی بیش از نصف مردم ایران روی کار آمد ولی در سیاست ها، عملکرد ها و زندگی مسئولینش به نمایندگی قشر خاصی از جامعه بسنده کرده است. دولتی که واردات اشیاء کلکسیونی 362 درصد، واردات مبلمان 45 درصد، آلات موسیقی 77 درصد، فرش 392 درصد، مصنوعات حصیری دستباف 50 درصد، مصنوعات چرمی 181 درصد، غلات 472 درصد و انواع نوشابه ها 44 درصد در سال دوم تصدی آن افزایش داشته است(به نقل از مشرق با نگاهی به آمار گمرک جمهوری اسلامی ایران سال 93 و 94؛کلیک نمایید).

دولتی که برای رفاه!!! هزینه های زیادی می کند و خرجش در همین نزدیک سه سال با هزینه تمام هشت سال دولت قبل برابری می کند، دولتی که سرانش با گرمای کیش آشنا ترند تا گرمای کار کشاورزان در زمین های کشاورزی، دولتی که پدر معنویش در کاخ های شاه مخلوع به تفریح و تمدد اعصاب می پردازد(خاطرات روزانه ایشان در سال های جنگ و بعد از آن اشاره به استفاده های مکرر شخصی از کاخ های شاه در سد  لتیان و سعد آباد دارد.) و از درد نبود امکانات پیشرفته رفاهی آگاه است. دولتی که لزومی در پرداختن به معضل بیکاری و ازدواج نمی بیند و وزیر مسکنش سیاست های حمایتی را سوسیالیستی و مارکسیستی می داند و در آخر دولتی که معتقد است زیر چرخ توسعه باید عده ای له بشوند...

پی نوشت: نه اینکه بگوییم دولت قبل بهتر بوده نه که بسیاری از این موارد آن وقت هم وارد می شد و دلسوزان را به واکنش وا می داشت که در شرایط تحریم چرا واردات چنین کالاهایی؟؟؟، اما بحث این چیزها نیست، بحث این است که این دولت که خوب است و همه بدی ها مال دولت های قبل است چرا کاری نمی کند؟؟؟؟؟؟؟؟..